២០២៦ របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៣ គន្លឹះសំខាន់
របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺការហាត់បិទចន្លោះ រក្សាទីតាំង និងចូលប្រជែងតាមពេលវេលាត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ឬក្រុមដែលត្រៀមប្រកួតឆ្នាំ២០២៦ វិធីនេះជួយកាត់បន្ថយការបញ្ជូនបាល់រ...
២០២៦ របៀបហាត់ការពារបាល់៖ ៣ គន្លឹះសំខាន់
របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត គឺការហាត់បិទចន្លោះ រក្សាទីតាំង និងចូលប្រជែងតាមពេលវេលាត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ឬក្រុមដែលត្រៀមប្រកួតឆ្នាំ២០២៦ វិធីនេះជួយកាត់បន្ថយការបញ្ជូនបាល់របស់គូប្រកួត និងបង្កើនឱកាសដណ្តើមបាល់វិញ។ ការហាត់គួរចាប់ផ្តើមពីការឈរបែរខ្លួនប្រហែល៤៥ដឺក្រេ រក្សាចម្ងាយ១–២ម៉ែត្រពីអ្នកកាន់បាល់ និងប្រើជំហានខ្លីៗ មិនប្រញាប់លោតចូល។ គោលការណ៍របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងច្បាប់ប្រកួតរបស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ សង្កត់ធ្ងន់លើការជៀសវាងការប៉ះទង្គិចដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន។ ក្រុមដូចជា ម៉ិកស៊ិក និងក្រុមចូលរួមពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ តែងប្រើការការពារជាក្រុម មិនពឹងលើកីឡាករម្នាក់ឡើយ។ អនុវត្តលំហាត់បីប្រភេទខាងក្រោម ២–៣ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយវាស់លទ្ធផលតាមការកាត់បន្ថយការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងខ្សែការពារ។
!
ចង់ចាប់ផ្តើមពីគោលការណ៍មូលដ្ឋានមែនទេ? សូមអានមាតិកាដែលរៀបចំដោយ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ដើម្បីយល់ពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករឱ្យបានច្បាស់។
ការហាត់ការពារបាល់ ៣ វិធីសំខាន់មើលឃើញភ្លាមៗ
- លេខ១៖ បិទចន្លោះ និងរក្សាទីតាំង — ល្អបំផុតសម្រាប់ការពារម្នាក់នឹងម្នាក់ ព្រោះវាបង្ខំឱ្យអ្នកកាន់បាល់ប្តូរទិស។
- លេខ២៖ ការពារជាគូ និងប្តូរអ្នកសង្កត់ — សមស្របសម្រាប់ក្រុមដែលចង់បិទផ្លូវបញ្ជូនបាល់ពីកណ្ដាល។
- លេខ៣៖ ចូលប្រជែង និងបំលែងទៅវាយប្រហារ — មានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់ការដណ្តើមបាល់វិញដោយមិនបង្កកំហុសងាយៗ។
ការរៀនការពារបាល់មិនមែនមានន័យថាត្រូវរត់តាមបាល់គ្រប់វិនាទីទេ។ នោះជាវិធីធ្វើឱ្យខ្សែការពាររបស់អ្នកបែក ហើយគូប្រកួតនឹងរីករាយដូចបានទទួលអំណោយឥតគិតថ្លៃ។ គោលដៅពិតប្រាកដគឺបង្ខំឱ្យគូប្រកួតលេងទៅកាន់តំបន់ដែលមានហានិភ័យទាប ដូចជាតំបន់ជិតបន្ទាត់ចំហៀង ឬត្រឡប់បាល់ទៅខ្សែការពាររបស់ពួកគេ។
លេខ១៖ បិទចន្លោះ និងរក្សាទីតាំង តើហាត់ដូចម្តេច?
បិទចន្លោះ និងរក្សាទីតាំង គឺជាមូលដ្ឋានសំខាន់បំផុតនៃការការពារបាល់ ព្រោះវាកាត់បន្ថយពេលវេលា និងជម្រើសរបស់អ្នកកាន់បាល់។ កីឡាករគួររក្សាចម្ងាយប្រហែល១–២ម៉ែត្រ បែរខ្លួនឱ្យឃើញទាំងបាល់ និងអ្នករត់ចូល ហើយប្រើជំហានខ្លីៗដើម្បីទប់ទិស មិនមែនលោតចូលដោយកម្លាំងទេ។
ចាប់ផ្តើមដោយដាក់កោណចំនួន៤ជាចតុកោណទំហំ៨×៦ម៉ែត្រ។ អ្នកការពារម្នាក់ប្រឈមអ្នកវាយប្រហារម្នាក់ ដែលអាចផ្លាស់ទីបានតែខាងឆ្វេង ឬខាងស្តាំ។ អ្នកការពារត្រូវរក្សាខ្លួននៅចន្លោះបាល់ និងគោលដៅ រយៈពេល២០វិនាទី មុនសម្រាក៤០វិនាទី ហើយធ្វើចំនួន៦ជុំ។ បន្ថែមការហាត់បង្វិលត្រគាក ការរត់ថយក្រោយ និងការប្តូរទិសក្នុងមុំ៤៥ដឺក្រេ ដើម្បីឱ្យសាច់ដុំស្គាល់ចលនាពេលប្រកួតពិត។
ស្តង់ដារដែលអាចវាស់បានគឺ ចំនួនដងដែលអ្នកវាយប្រហារឆ្លងកាត់ខ្សែការពារ និងចំនួនដងដែលអ្នកការពារបង្ខំឱ្យបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ក្រោយ។ ចំណុចមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺ ត្រូវវាស់ចម្ងាយពីអ្នកកាន់បាល់ មិនមែនវាស់តែការដណ្តើមបាល់បានឬអត់ទេ។ ប្រសិនបើចូលជិតពេក អ្នកនឹងត្រូវបន្លំដោយចលនាដំបូង; ប្រសិនបើឆ្ងាយពេក អ្នកកាន់បាល់នឹងមានពេលបញ្ជូនបាល់ដោយសេរី។
សម្រាប់មូលដ្ឋានបន្ថែម សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍ទីតាំងការពារសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម និងពិនិត្យច្បាប់អំពីការប៉ះទង្គិចនៅ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ឯកសារនេះបញ្ជាក់ថា ការប្រជែងដែលមានការប៉ះរាងកាយដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្ន អាចនាំទៅរកបាល់ពិន័យ ឬទណ្ឌកម្មផ្សេងៗ។
!
សម្រាប់អ្នកដែលចង់កែលម្អការរក្សាទីតាំងជាក់ស្តែង សូមចាប់ផ្តើមពីលំហាត់ខ្លីៗដែលអាចរាប់លទ្ធផលបាន មុនបន្ថែមល្បឿននិងសម្ពាធ។
លេខ២៖ តើការពារជាគូជួយបិទផ្លូវបាល់យ៉ាងដូចម្តេច?
ការពារជាគូមានប្រសិទ្ធភាពនៅពេលកីឡាករម្នាក់សង្កត់អ្នកកាន់បាល់ ខណៈកីឡាករទីពីរគ្របដណ្តប់ផ្លូវបញ្ជូនបាល់ និងតំបន់ខាងក្រោយ។ សម្រាប់ចម្ងាយប្រហែល៨–១២ម៉ែត្ររវាងអ្នកការពារទាំងពីរ អ្នកទីពីរគួរឈរទ្រេតបន្តិច ដើម្បីមើលទាំងបាល់ និងអ្នករត់ចូល មិនឈរជាប់គ្នាដូចជាកំពុងថតរូបក្រុមទេ។
ហាត់ដោយបែងចែកទីលានទំហំ១២×១៨ម៉ែត្រជាបីតំបន់។ អ្នកវាយប្រហារ៣នាក់ប្រឈមអ្នកការពារ២នាក់ ហើយត្រូវបញ្ជូនបាល់ឆ្លងខ្សែចុងក្រោយ។ អ្នកការពារត្រូវហៅសញ្ញាឱ្យច្បាស់ ដូចជា “សង្កត់” “គ្រប” និង “ប្តូរ”។ ធ្វើ៥ជុំ ជុំละ៩០វិនាទី សម្រាក៦០វិនាទី។ ក្រោយមកបន្ថែមអ្នកវាយប្រហារម្នាក់ទៀត ដើម្បីបង្ខំឱ្យខ្សែការពារសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។
កំហុសទូទៅគឺ អ្នកការពារទាំងពីររត់ទៅរកបាល់តែមួយ ហើយទុកចន្លោះខាងក្រោយទទេ។ ដំណោះស្រាយគឺកំណត់តួនាទីមុនចាប់ផ្តើម៖ អ្នកសង្កត់ត្រូវបន្ថយល្បឿនគូប្រកួត អ្នកគ្របត្រូវការពារផ្លូវបញ្ជូនបាល់ និងអ្នកទីបី ប្រសិនបើមាន ត្រូវត្រៀមបិទការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងខ្សែ។ យោងតាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការរៀបចំចម្ងាយរវាងខ្សែ គឺជាផ្នែកសំខាន់នៃការពារជាក្រុម ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាលេខថេរសម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាពឡើយ ព្រោះល្បឿនបាល់ ទីតាំង និងសមត្ថភាពគូប្រកួតមានឥទ្ធិពល។
លេខ៣៖ ចូលប្រជែងដោយសុវត្ថិភាព តើត្រូវគ្រប់គ្រងពេលវេលាយ៉ាងណា?
ចូលប្រជែងដោយសុវត្ថិភាពមានន័យថា រង់ចាំពេលអ្នកកាន់បាល់បាត់ការគ្រប់គ្រង មុនប្រើជើងដណ្តើមបាល់ ខណៈរាងកាយនៅតែអាចបញ្ឈប់ការរត់បន្តបាន។ វិធីនេះល្អជាងការរអិលចូលគ្រប់ពេល ព្រោះការរអិលខុសពេលអាចបើកផ្លូវទៅរកគ្រាប់បាល់ ឬបង្កកំហុសធ្ងន់។
ហាត់ជាបីដំណាក់កាល។ ដំបូង ឱ្យអ្នកវាយប្រហារបញ្ជូនបាល់យឺតៗ ហើយអ្នកការពារត្រូវប៉ះបាល់ចេញតែពេលបាល់ឃ្លាតពីជើងលើសកន្លះម៉ែត្រ។ បន្ទាប់មកបង្កើនល្បឿន និងបន្ថែមអ្នករត់ជំនួយម្នាក់។ ចុងក្រោយ កំណត់តំបន់បញ្ចប់ទំហំ៥ម៉ែត្រ ដើម្បីឱ្យអ្នកការពារត្រូវដណ្តើមបាល់ ឬបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយក្នុងរយៈពេល៨វិនាទី។
ចំណុចជាក់ស្តែងដែលគួរចងចាំគឺ កុំវាស់ជោគជ័យតាមចំនួនការប្រជែងប៉ុណ្ណោះ។ វាស់តាមភាគរយនៃការប្រជែងដែលបញ្ចប់ដោយការគ្រប់គ្រងបាល់របស់ក្រុមអ្នក និងចំនួនវិនាទីដែលត្រូវការដើម្បីរៀបចំខ្សែការពារឡើងវិញ។ ការប្រជែងបានបាល់ ប៉ុន្តែបញ្ជូនខុសភ្លាមៗ មិនមែនជាជ័យជម្នះពេញលេញទេ។ នេះជាចំណុចដែលសៀវភៅណែនាំជាច្រើនរំលង ព្រោះពាក្យ “ដណ្តើមបាន” ស្តាប់ទៅស្អាតជាងទិន្នន័យពិត។
!
សូមសិក្សាបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់ជាងនេះតាម លំហាត់ប្រជែងបាល់ និងការប្តូរទៅវាយប្រហារ មុននឹងយកលំហាត់ទៅប្រើក្នុងការប្រកួតពេញលេញ។
តើវិធីទាំងនេះត្រូវបានវាយតម្លៃតាមអ្វី?
វិធីទាំងបីត្រូវបានវាយតម្លៃតាមសុវត្ថិភាព ទីតាំង ការសម្រេចចិត្ត និងលទ្ធផលបន្ទាប់ពីដណ្តើមបាល់។ ការវាយតម្លៃមានទម្ងន់៤០ភាគរយសម្រាប់ការរក្សាទីតាំង ៣០ភាគរយសម្រាប់ការបង្ខំឱ្យបញ្ជូនថយក្រោយ និង៣០ភាគរយសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងបាល់បន្ទាប់ពីប្រជែងបាន។
សម្រាប់ការហាត់រយៈពេល៤សប្តាហ៍ អ្នកអាចប្រើតារាងខាងក្រោម៖
- សប្តាហ៍ទី១៖ ហាត់ជំហររាងកាយ និងចលនាជំហានខ្លី ២០នាទីក្នុងមួយសម័យ។
- សប្តាហ៍ទី២៖ បន្ថែមការបិទផ្លូវបញ្ជូនបាល់ និងការទំនាក់ទំនងជាគូ។
- សប្តាហ៍ទី៣៖ បន្ថែមសម្ពាធពេលវេលា អ្នកវាយប្រហារបន្ថែម និងការផ្លាស់ទីបាល់លឿន។
- សប្តាហ៍ទី៤៖ ធ្វើលំហាត់ប្រកួតតូច៥ទល់៥ ហើយកត់ត្រាកំហុសទីតាំង និងការបញ្ជូនបាល់ខុស។
កុំចាប់ផ្តើមដោយលំហាត់តឹងរ៉ឹងបំផុតនៅថ្ងៃដំបូង។ សន្លាក់ជង្គង់ កជើង និងសាច់ដុំភ្លៅត្រូវការការកម្តៅយ៉ាងហោចណាស់១០–១៥នាទី។ បើមានការឈឺចាប់ស្រួច ឬហើម ត្រូវបញ្ឈប់ និងពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។ ឯកសារព័ត៌មានរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ក៏ផ្តោតលើការរៀបចំរាងកាយ និងការស្តារកម្លាំង មិនមែនលើការហាត់កម្លាំងដោយមិនគិតសុវត្ថិភាពឡើយ។
តើគួរជ្រើសរើសវិធីណាសម្រាប់តួនាទីរបស់អ្នក?
ខ្សែការពារកណ្ដាលគួរផ្តោតលើការរក្សាចម្ងាយរវាងខ្សែ និងការគ្របដណ្តប់តំបន់។ ខ្សែការពារស្លាបត្រូវហាត់បិទទិស និងបង្ខំគូប្រកួតទៅកាន់បន្ទាត់ចំហៀង។ ខ្សែបម្រើការពារត្រូវអភិវឌ្ឍការស្កេនមុនពេលបាល់មកដល់ ដើម្បីបិទផ្លូវបញ្ជូនទៅតំបន់កណ្ដាល។
អ្នកចាប់ផ្តើមគួរជ្រើសរើសវិធីលេខ១ជាមុន ព្រោះវាបង្កើតមូលដ្ឋានទីតាំងដោយមានហានិភ័យទាប។ កីឡាករដែលមានបទពិសោធន៍អាចបញ្ចូលវិធីលេខ២ ដើម្បីធ្វើឱ្យការពារជាក្រុមមានរបៀបរៀបរយ។ វិធីលេខ៣គួរប្រើនៅពេលបាល់ឃ្លាតពីជើងគូប្រកួត ឬនៅពេលមានអ្នកការពារម្នាក់ទៀតគ្របពីក្រោយ។ និយាយឱ្យខ្លី៖ ប្រសិនបើអ្នកមិនប្រាកដថាត្រូវចូលប្រជែងឬអត់ សូមរក្សាទីតាំងជាមុន ព្រោះការមិនធ្វើអ្វីដោយឆ្លាតវៃ ប្រសើរជាងធ្វើខុសដោយក្លាហាន។
សម្រាប់ការវិភាគក្រុម និងការព្យាករណ៍ការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ២០២៦ សូមប្រើ ស្ថិតិក្រុម និងយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ ដើម្បីប្រៀបធៀបការកាន់បាល់ ការប្រជែង និងការបញ្ជូនបាល់ចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
របៀបហាត់ការពារបាល់ល្អបំផុតចាប់ផ្តើមពីការរក្សាទីតាំង មុនបន្ថែមការប្រជែង និងល្បឿន។ ហាត់បិទចន្លោះ ៦ជុំ ហាត់ការពារជាគូ៥ជុំ និងវាស់លទ្ធផលតាមការបង្ខំឱ្យគូប្រកួតបញ្ជូនថយក្រោយ ព្រមទាំងការគ្រប់គ្រងបាល់បន្ទាប់ពីដណ្តើមបាន។ យុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់ណែនាំឱ្យកីឡាករថតវីដេអូហាត់ ឬកត់ត្រាកំហុសតាមតារាង ដើម្បីមើលថាតើបញ្ហាកើតពីចម្ងាយ ទិសឈរ ឬការសម្រេចចិត្ត។ ការការពារដែលមានគុណភាពមិនមែនជាការរត់ច្រើនជាងគេទេ ប៉ុន្តែជាការធ្វើឱ្យគូប្រកួតមានជម្រើសតិចជាងមុន។
ចង់រៀបចំផែនការហាត់ផ្ទាល់ខ្លួនសម្រាប់តួនាទីរបស់អ្នកទេ? សូមចាប់ផ្តើមដោយគោលការណ៍ទាំងបី ហើយកែសម្រួលបន្ទុកតាមកម្រិតកាយសម្បទា។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់ការពារបាល់ គឺជាការហាត់ជំហរ ចលនា ការបិទផ្លូវបញ្ជូនបាល់ និងការចូលប្រជែង ដើម្បីកាត់បន្ថយឱកាសវាយប្រហាររបស់គូប្រកួត។ លំហាត់សំខាន់ៗរួមមានការការពារម្នាក់នឹងម្នាក់ ការការពារជាគូ និងការប្រកួតតូចដែលមានកំណត់តំបន់។ គោលដៅមិនមែនត្រឹមតែដណ្តើមបាល់បានទេ ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាទីតាំង និងជួយក្រុមគ្រប់គ្រងបាល់បន្ទាប់ពីប្រជែងបានផងដែរ។
សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់ការពារបាល់តាមជំហានណា?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅខ្លួន១០–១៥នាទី បន្ទាប់មកហាត់ជំហររាងកាយ និងបិទចន្លោះក្នុងតំបន់៨×៦ម៉ែត្រ។ ធ្វើ៦ជុំ ជុំละ២០វិនាទី ហើយសម្រាក៤០វិនាទី មុនបន្ថែមអ្នកវាយប្រហារឬសម្ពាធពេលវេលា។ កត់ត្រាចំនួនដងដែលគូប្រកួតឆ្លងកាត់ខ្សែការពារ និងចំនួនដងដែលអ្នកបង្ខំឱ្យពួកគេបញ្ជូនថយក្រោយ ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនដោយមិនពឹងលើអារម្មណ៍។
សំណួរ៖ តើការរក្សាទីតាំងខុសពីការចូលប្រជែងយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការរក្សាទីតាំងផ្តោតលើការបិទផ្លូវ និងបង្ខំគូប្រកួតឱ្យប្តូរទិស ខណៈការចូលប្រជែងផ្តោតលើការដណ្តើមបាល់នៅពេលបាល់ឃ្លាតពីជើង។ អ្នកការពារគួររក្សាចម្ងាយ១–២ម៉ែត្រ និងរង់ចាំកំហុសរបស់អ្នកកាន់បាល់ មុនប្រើជើងប៉ះបាល់។ ប្រសិនបើគ្មានអ្នកគ្របពីក្រោយ ការចូលប្រជែងដោយប្រញាប់អាចធ្វើឱ្យខ្សែការពារបើកចំហ។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើការពារមិនអាចបញ្ឈប់អ្នកវាយប្រហារ?
ចម្លើយ៖ ប្រសិនបើមិនអាចដណ្តើមបាល់បាន ត្រូវបន្ថយល្បឿនគូប្រកួត បង្ខំឱ្យទៅកាន់បន្ទាត់ចំហៀង និងហៅមិត្តរួមក្រុមឱ្យមកគ្រប។ កុំរត់តាមខ្នងអ្នកវាយប្រហារដោយបាត់ទីតាំងទៅកណ្ដាល ព្រោះវាអាចបើកផ្លូវបញ្ជូនបាល់ទៅអ្នករត់ទីពីរ។ ក្រោយចប់សកម្មភាព សូមពិនិត្យវីដេអូ ឬកត់ត្រាថា កំហុសកើតពីចម្ងាយឈរ ការស្កេន ឬការទំនាក់ទំនងមិនច្បាស់។
សំណួរ៖ តើការហាត់ការពារបាល់ត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃដែរឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះកោណ បាល់ ទីលានតូច និងមិត្តរួមហាត់ពីរឬបីនាក់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់លំហាត់មូលដ្ឋាន។ ប្រសិនបើគ្មានកោណ អាចប្រើដបទឹកដែលដាក់ឱ្យមានសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែមិនគួរប្រើវត្ថុរឹងមុត ឬដាក់លើផ្ទៃរអិល។ ការវាស់ពេលវេលាដោយនាឡិកាទូរសព្ទ និងការកត់ត្រាលទ្ធផលក្នុងសៀវភៅ ក៏អាចជួយបង្កើតកម្មវិធីហាត់៤សប្តាហ៍បានដែរ។
សំណួរ៖ តើហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ទើបមានប្រសិទ្ធភាព?
ចម្លើយ៖ ហាត់២–៣ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកពេលស្តារកម្លាំងយ៉ាងហោចណាស់២៤ម៉ោងរវាងសម័យដែលមានសម្ពាធខ្ពស់។ សម័យមួយអាចមានរយៈពេល៣០–៤៥នាទី រួមទាំងកម្តៅខ្លួន លំហាត់បច្ចេកទេស និងការប្រកួតតូច។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ស្រួច ហើម ឬចលនាជង្គង់មិនធម្មតា ត្រូវបញ្ឈប់ការហាត់ និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា មិនគួរបង្ខំរាងកាយដើម្បីបំពេញតារាងទេ។